Bericht van Ria: Lieve race vrienden en vriendinnen,
Geplaatst op 23 Augustus 2009 | 18:35
Allereerst nog hartelijk dank voor alle mailtjes, brieven, kaarten, bloemen, kattebelletjes e.d. die ik heb gekregen na de aankondiging van mijn afwezigheid bij de motorwedstrijden.
Het was en is hartverwarmend. Ik heb het geheel verzameld in een boek en blader er nog regelmatig doorheen.
Toen kwam de vraag van Rob en Onno om nog een keertje langs te komen (ze zijn wel vasthoudend hoor!). Heel eerlijk gezegd kon ik tijdens de 1e wedstrijden de moed hiervoor niet opbrengen. Misschien niet aardig, maar de emoties zaten vrij hoog. Afgelopen maandag 17 augustus diep genoeg geademd (dacht ik) en naar Zandvoort getogen, na de prijsuitreiking sprak Rob (Juwett) een aantal dankwoorden over de afgelopen jaren en overhandigde hij mij namens “ de jongens en meiden”” een schitterende kristallen vaas met daarin de dankwoorden gegraveerd. Ik kan jullie vertellen dat de vaas een mooie plek heeft gekregen en ik zal hem steeds van inhoud voorzien.
Ik wil met jullie nog even een paar herinneringen delen die ik heb gemist.
De jaarlijkse puzzel om de gevraagde startnummers (300 of zo) voor elkaar te krijgen, weekenden lang : schrappen, zoeken, bellen om te zorgen dat Rob nummer 7 krijgt, Brian en later Kevin nummer 49, Eric nummer 10 (bedankt Branco) de mannetjes van der Leek die altijd met hun leeftijd willen rijden enz. De blije gezichten bij het 1e evenement als het gelukt was, geweldig om te zien.
De opluchting op de gezichten van rijders die om half elf ’s avonds in Assen arriveerden en die je nog kon inschrijven. (terwijl je eigenlijk niet meer op je benen kon staan).
De verbazing als het inschrijfgeld plotseling was verhoogd met € 1.-- ; de spontane reacties en de verdubbeling (of meer) als bleek dat de verhoging was bestemd voor de Nierstichting. Grandioos jongens.
We hebben met elkaar lief en helaas ook leed gedeeld.
Het komt niet meer terug, misschien daarom goed dat er een jongere generatie komt om het op een andere manier voort te zetten.
Ook jullie bedankt voor alles, het waren 13 geweldige jaren, die ik zal koesteren.
